نبودنشفقط درد نبودنبودنش جغرافیا و تقویم ما را هم تغییر دادو به اعتبار نبودنشما شمالی ترین شهر خدا شدیمنبودنشترتیب فصل هایمان را هم عوض کردو من سالهاست که از بهاربه پاییز کوچ میکنم . ۱۶ بهار قبل تر ا

شهـر دلـم راروی گسـلبنـا کـرده اند . . . و مـنهـرشــب با پـس لـرزه ها ی نبـودنـت اشک و شعرهایم را بغلمیکنم واز خودمبیــرون میـزنمبه امیدامداد - نگاهت - جبار فتاحی_رستــــــــــــا

تا نخندی که بهار نمیشودبهاربی گل لبخند تــــــــــــــــــــــوادامه ی زمستان است . جبار فتاحی_رستـــــــــــــا

زیبای من !آفتاب هم برای طلوعدر انتظاراجازه ی چشمان توست .ایمان دارم تا تو چشم باز نکنیآفتاب هم بیرون نمی زند .تو چشم باز میکنیوصبح آغاز میشود روشن میشود جهانم وجان دوباره میگیرم صبح چیزی جز گشودن چشم

دوست دارم ستارہ اے باشم رھا در آغوش بیکران شب و آسمان، تابہ اعتبار سیماے ماہ زیبای جمالت،خاکیان نیز بہ تماشاے سوسوی کم نور من بنشینند. بہ نگاہ پاک خاکیان قسم دوستت دارم. دوست دارم نسیم باشم تا باع

شاید دهخدا عاشق نبودهو گرنه بایستیمعجزه راآغـــــوش معنامی کرد جبارفتاحی_رستا

ماندگار ترین عطرعطر یاد توست . . .و منایمان آوردمبه ماندگاری عطرتکهروی پیراهناین شهرجا گذاشته ای . . .وقتیکهسالهاستپنجره وباغچه ی خانه وکوچه پس کوچه هایشهر همبوی تو رامی دهند . . . .جبارفتـــــــــاحی_رستا

هر بار که از دور تو را می بینم میخکوب میشوم . با خودم فکر میکنم تنها عاشقت منم نمیدانم در گوش درخت های شهرمان چه خوانده ای که از جایشان تکان نمی خورند . . . جبار_فتــــــاحی_رستا

بیخبری ز من و بغض ھا در گلویم زندانی است ... نیستی و ابر چشم شاعرت ھمیشہ بارانی است ... مھمان ھر شبم آہ و بغض و باران و غم است ... خدایا حبیبی دگر ، آخر این چہ مھمانی است ...؟ کشتی نوح ھم کہ باشم

کاش میشد تو را هم به #ماه_های_حرام اضافه کرد ماه من ، تا شاید کمی دست برداری از کشتن هر روزه ی من . . . جبار_فتــــــاحی_رستا

فقیر, ترین,آدم این جهان, منمکه ندارمت .که سالهاست گم ات کرده امکه جیب احساسمخالیشده از عطر حضورت . . .از وقتی کهآغوش تو راگم کرده ام ،کوچه پس کوچه های این شهر را ،گلهای اقاقی را ،و حتیشعر شاعران دیگر راه

آغوشت, را باید به نامم بزنند وقتی که کاشف, آغوش تو منم جبار_فتــــــاحی_رستا

آغوشت, چه کرد با من و این دل ریش که بی آغوش تو غریبم در شهر خویش #جـبــار_فتــاحی_رستـــــا

وقتیکه نبودنت,بزرگم میکند ،ببین بودنت با من چه میکند ؟ وقتیکه هرشببـی تـو ،آبستن غمت میشومببین باران چه زود در کویر چشمانمزاد و وَلَــد میکند و این گریه ها عاقبت قبیـله ای میشونـددر غربت سرد دامن

این روزها که نایاب ترین دوای منی گلویم بیشتر درد می کند در فصل سرد نبودنت, تو بگو وقتیکه مشابه هم نداری قرص روی ماهت را میان کدامین داروخانه باید پیدا کنم؟ جبار_فتــــــاحی_رستا

اگر جانی نمانده برایمو شاعرت نیمه جان است به چشمانتبگو،بی تو اینجا همیشه عید قربان است جبـــــــــار_فتاحی_رستا

شاعر شدن سخت نیست . کافیست نبودنت به سرم بزند . وقتیکه هر شب نیامدنت یادم می افتد موهای سرم شعر میشوند ، شعر سپید . . . #جبـــارفتـــاحی_رستـــــا

کسی چه میداند ؟ شاید به اشتباه آدم آفریده شدم .وقتی که بی تو همیشه زردو خیس و بارانی ام . . پاییز منم نه این سه ماهه ی سرد و زرد. جبار_فتــــــاحی_رستا

اهل دلم وپر از بارانم ،روزگارم خیس خیس . . . نمناکی لحظه هایم ،دل راهر بامدادبه شکفتن غنچه ی شعرینوید میدهد و منروزم را با نوشتن از توآغاز میکنم .تنها فقیر غنی شهرم اینجا دست ثروت کسیبهبلندای دارایی ام نمیرسد .دارایی امخلوتی با خیالت در شب وسری شوریده ودلی بی قرار وقلمی به کنار . . .دفتری دارمآغشته ...

فکر می کردم تنها چشم انتظارت منم روزگار هم نیامدنت را روی دیوار پیشانی ام خط می کشد... جبــار_فتــاحـی_رستــا