خدا ، در یک غروب ِ غمگین تو را سرود و به جمعه ی دلم شدی تمام ِ بود و نبود به گمانم روی نثر ِ چشمان ِ تو بیشتر کار کرد چشمت ، شعری نو شد و دل از کف ِ نیمای دلم ربود میخواهم قربانی چشمانت شوم با پای دل می آیم و مشتی واژه ی سرگردان و بیکس دشنه ی (خنجر ) مُژگان ِ سیاهت را از گلوی ِ دل ِ و واژه هایم دور ...

شیشه را سنگ میشکند و دل شاعر مرا دوری تو....... هوا را " ها " میکنی؟شاید از روزنه ی شیشه ی دل شکسته ام ، خوشبتی هم به ما سر بزند.... شاید دختران غزل دلم امشب به یمن نفسهایت سپید بخت شوند جبار_فتــــــاحی_رستا

هرچند به نگاهت داغ دلم تازه تر شود این بیقرار میخواهد از بودنت باخبر شود وقتی نسیم و باران بوسه بارانت میکنند دلم میخواهد دلم با باران همسفر شود کنار آغوشت بنشیند و آرام بگیرد تا کلاف پیچیده ی دلتنگی ام بازتر شود در مسیر باد شب گیسویت را قرار میدهی ؟ این بیقرار میخواهد از بودنت با خبر شود جبار_فتـــ...

زیبــاتـریـن غــــــروباز آننگـــاه تــو بــود ومـن ، ، ،حـــواتــریــن حــــوادرشـــــرجـــیهـــوای نفسهـــــایـت . . . پــائیـــــز الــــونــد

شعرهایم حـــــــــاصل خنده های تــــــــــــــــــــوست تو فقط بخند که با خنده های شیرینت گلدانهای لب پنجره هم شـــــــــــاعر می شوند. جبار_فتــــــاحی_رستا

خدا ، در یک غروب ِ غمگین تو را سرود و به جمعه ی دلم شدی تمام ِ بود و نبود به گمانم روی نثر ِ چشمان ِ تو بیشتر کار کرد چشمت ، شعری نو شد و دل از کف ِ نیمای دلم ربود میخواهم قربانی چشمانت شوم با پای دل می آیم و مشتی واژه ی سرگردان و بیکس دشنه ی (خنجر ) مُژگان ِ سیاهت را از گلوی ِ دل ِ و واژه هایم دور ...

تیمم میکنم تنِ بخار گرفته یِ شیشه یپنجره را و نگاهی خشکیده به انتهایِ کوچه در انتظارِ اذانِ گامهایت ، این سوی پنجره، من و دل و انتظار ،قامت بسته ایم بسوی قبله ی رویت . . . تو چه کردی با دلم ؟ که با صدایِ گام دوره گرد هم کافر میشوم برایت ، پاره میکنم سینه ی پنجره را و گم میکنم دست و پا و قبله و حتی خ...

آهای بانوی ابرهای بارانی "تو" بہ کویر داغ تنھایی ام باریدی و سرزمین دلم خیس و سبز و شکوفا شد به میمنت باران حضورت ایل دلت را کوچ ندہ از صحراے دلم ، کہ آلالہ ھای بی قرار دلم با نوازش نسیم چشم تو آرام میشوند . چگونہ فراموشت کنم ؟ تویے کہ: رد ستون ھای نگاہ عاشق سیاہ چادرت، به صحرای دلم تا ابد باقیست. ک...

مـــن ، بی"تو"، و برای ِ "تو" و بیاد ِ "تـو" ھر شب از باغ ِ دلم غزل میچینم. "تو" آن گوشه ی دنیا ، بی من چہ میکنی؟ کاش به گوش ِ قاصدک ھاے پاییزی برسانی ، اینجا شاعری هر شب بیقرار ترین قاصدک است جبار_فتــــــاحی_رستا

عشق یعنی حال شعرم را ببینی و زار شوی همان مصرع اول از شرح پریشانی ام بیمار شوی جبار_فتــــــاحی_رستا

گـــــر چــاره "تـــــــــویی" بیچـــــاره مـــــــنم کــــــــه نـــدارمــــــت جبار_فتــــــاحی_رستا

بـی تـو ،چـه زاد و وَلَـــدیداردمریم بـاکــره ی چشمانم . . .میدانمعیسای گریه هایمقبیــلـه اےخواهند شد و مَــن در اَوج ِجوانیمو ســپیداین قبیــله جبار_فتــــــاحی_رستا

ای دردِ بی درمانِ من ، دردی و دوست دارمَتمهمانِ هر شبم بشو ، تا روی چشم بگذارَ مَتدردِ مرا درمان تویی ، هجرِ مرا پایان تویییادت درون ِ سینه ام ، به سینه میفشارَمَتباز آ بسویم یک شبی ، که باعثِ سوز و تبییادت نهال ِ باغ ِ من ، با خون ِ دل میکارمتاز عشق تو دیوانه ام ، بی روی تو ویرانه اموقتی نباشی در ب...

به وقت ِ دلم ، باز هم آمدنت دیر شد قضای ِ این نبودنت هایت را کَی بجا می آوری ؟ جبار_فتــــــاحی_رستا

شیشه را سنگ میشکند و دل شاعر مرا دوری تو....... هوا را " ها " میکنی؟شاید از روزنه ی شیشه ی دل شکسته ام ، خوشبتی هم به ما سر بزند.... شاید دختران غزل دلم امشب به یمن نفسهایت سپید بخت شوند جبار_فتــــــاحی_رستا

آیین تو چیست، گبری،یهودی یا که مسلمانی؟یک قطره نگاه تو به این شاعر تشنه میرسانی؟خدا کند غم و غُصه روزه را باطل نکندچون روزه دار توام و غُصه ها خوردم پنهانی جبار_فتــــــــــــــاحی_رستا

طاقت یک روزه داراز سحر تا به شب استتشنه امتشنه ی تو،دل پر از سوزو تب استگر سفره ی افطار دلمپر از آتشو سوز استبخاطرفراق و دوری آنخرما لب است جبار _فتـــــــــــــاحی_رستا

بارانے بر کویر دلم نباریدہ ، اما....من خیس خیسمخیس یاد و خیال "تو"باران نباریدہ و یاد "تو"از سقف دلم چکہ می کند."تو" کہ نباشی شمشادھا شاد نیستند"تو" کہ نباشی انحناے خطوط لبخند بی رنگ میشود"تو"کہ نباشی تن آفتاب یخ میزند"تو" کہ نباشی دنیایم سرد میشود"تو"کہ نباشی دل بیمارم پر از درد میشود"تو"کہ نباشی ت

نه غروب جمعه است، نه پاییز،نه هوا ابریست. پس،اشک و بهانه و بیقراریِ دلم برای کیست؟ ای دل! رحم کن چه میخواهی از کودک ِبیکس ِدلم؟ میان سیل اشک گفت: برای کسی که باید باشد،اما نیست جبار _فتـــــــــــــاحی_رستا

به پرنده ی دل باید گفت : کوچ را بخاطر بسپار ، وقتیکه مقصد قشلاق آغوش توست جبار _فتـــــــــــــاحی_رستا